خیام

این کوزه چومن عاشق زاری بوده است در بند سر زلف نگاری بوده ست این دسته که بر گردن او میبینی دستی ست که بر گردن یاری بوده ست پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است گردنده فلک نیز به کاری بوده است هرجا که قدم نهی تو بر روی زمین آن مردمک چشم نگاری بوده است خاکی که به زیر پای هر نادانی است کف صنمی و چهره جانانی است هر خشت که بر کنگره ایوانی است انگشت وزیر یا لب سلطانی است هر ذره که در خاک زمینی بودهست پیش از من و تو تاج و نگینی بودهست گرد از رخ نازنین به آزرم خونه ی بی بی روشنا...